نمیدونم . شایدم رسمش اینه . این که هر آدمی بعد از یه دوره ی طولانی آرزومندی ، اینطوری بی آرزو بشه . هیچی توی فکر و دست و قلبم نیست ، وقتی میگن آرزو کن ...

زیبای من! روزی که رفتی با خودم گفتم ؛ چیزی که دیگر برنخواهد گشت ، زیبایی ست . |فاضل نظری

نامه ای کوتاه به همسرم (7) ؛

جان ِ جان ِ من ، برایم آواز بخوان . شعرهایی که با صدای تو خوانده شوند را چه کسی تا ابد می تواند از من بگیرد؟ نگاه من و صدای تو ، پیامبران ِ عاشقانه اند .

نگفتی بی وفا یارا

که دلداری کنی ما را ؟

اَلا گر دست می گیری

بیا کز سر گذشت آبم ...

سعدی

+ قلبم درد می کنه ... دلم می خواست یه راهی غیر از مرگ برای نبودن وجود داشت . دلم می خواست یه جایی غیر از جاده و شهر و روستا و زمین برای رفتن بود . دلم می خواست یه جنسیتی غیر از مرد و زن برای زندگی کردن داشتم . هیچ چیز ِ این جهان ...

بابام هنوزم که من بزرگ شدم اگه در خونه رو باز کنه و نپرم جلوش و نگم سلام و ذوقش رو نکنم ازم دلخور میشه . این که بابام اینقدر حواسش جَمعه به من ، میشه چقدر از خوشبختی؟ اشاره می کنن همه ش! همه ی خوشبختی .

از اون وقتا که خیلی کوچیک بودم و همه میگفتن صورتی رنگ ِ دخترونه س ، من از صورتی بدم میومد . مامانم خیلی خرت و پرت صورتی واسم خرید که منو بکشونه توی محدوده ی این رنگ ِ نازنازی ولی من هر بار با دیدن پیرهن و شلوار و دامن و جلیقه و روسری و گل سر و دمپایی های صورتی چین افتاد روی دماغم و پنچر شدم . الان فکر میکنم شاید بتونم بعد از سال ها دوری ، گاهی با احتیاط از کنار صورتی های ملایم ِ رو به سفید رد بشم ولی صورتی پررنگ؟مرگ بر او! من آبی دوست دارم . همه ی چیزای آبی در همه ی درجه های دلبرش . توی جعبه ی دوازده تایی ِ مدادرنگیام همیشه مداد کوچیکه آبی بوده . من توی ذهن آدما

اگر از من بپرسند می گویم تا قیامت ، مردها خودخواه اند و زن ها احمق.

این که اینقدر ضعیفم که میترسم یا حتی دلم نمیاد زندگی رو رها کنم و از همه چی دست بکشم و کمک کنم به خالی شدنم و از نفس افتادنم ، این داره نفسمو می بُره! این که خدای مهربون اون روزام ، تماشاچی ِ غصه های بی وقفه و بلامانع این روزام شده و گریه هام دیگه دلش رو نرم نمیکنه ، این گریه مو در میاره! این که به خاطر همه و به حرمت ِ همه چیز دوست ندارم به هیچکس حرفی بزنم و این سکوتای پشت سر هم ِ طولانی ، هر بار که به خودم میام عمیق تر و کاری تر میشن ، این صدامو ازم میگیره! این که بلد نیستم باید برای خودم چیکار کنم ، در حالی که میدونم هیچ کس رو به جز خودم ندارم و می بینم که چقدر

1. چندوقت است کتاب ِ خوب نخوانده ام . موسیقی ِ خوب گوش نکرده ام . نقاشی نکشیده ام . عکاسی را پِی نگرفته ام . با روان نویسم ، بیت های دلخواه ننوشته ام .چند وقت است به علاقه های قشنگم محل نگذاشته ام . از میان همه ی آن ها فکر می کنم فقط دوست داشتن ِ بی حد و حصر ِ بچه ها برایم باقی مانده باشد . هنوز از دیدن بچه ها عشق میکنم . 2. مواد لازم : یک بادبادک ِ لوزی ِ دست ساز ِ بزرگ با نخ ِ به غایت بلند . یک نِی لبک با بوی مخصوص . یک دست لباس محلی ( دامن بلند و جلیقه ی پولک دار و لچک ) . یک محل ِ فراخ ِ سبز با تک درخت ِ آشنا . 3. نوشته بود : کجا بمیرم که گُل ها بیشتر و بهتر برویند؟ 4. خدا

ما هیچ وقت به اندازه ی زمانی که عاشق هستیم ، در مقابل ِ درد و رنج بی دفاع نیستیم . |زیگموند فروید

برای تو نه!این که نشسته ام اینجا فین فین می کنم و تند تند چشم هایم را پاک میکنم لابد برای تو نیست . برای خودم است . برای خودم که دلم می خواهد هنوز دوستت داشته باشم ، دلم می خواهد هنوز بهت فکر کنم و حالم خوب بشود ولی نمیشود . دیگر دوست داشتنم مثل آب ، صاف و زلال نیست . دوست داشتنم کدر شده، گِل گرفته . همه ی چیزهایی که دلم نمی خواست از تو بدانم ، ریخته توی دوست داشتنم . مِهرت مرداب شده . دارد مرا می گنداند ولی نمی دانم کجا بروم که نباشی . که دوست داشتنم نباشد . باید جور دیگری از دستت می دادم . جوری باشکوه تر .

دل به امّید صدایی که مگر در تو رسد

ناله ها کرد در این کوه ، که فرهاد نکرد

حافظ